Hesum trśgva vit...
- Heilaga Skriftin
- Trķeindin
- Faširin
- Sonurin
- Heilagi Andin
- Skapanin
- Menniskjans nįtśr
- Taš stóra strķšiš
- Lķviš, deyšin og Jesu uppreisn
- Frelsuupplivilsi
- Samkoman
- Samkoman og hennara uppgįva
- Einleiki ķ Jesu likami
- Dópur
- Harrans kvųldmįltķš
- Andaligar gįvur og tęnastur
- Profetagįva
- Gušs lóg
- Sabbaturin
- Kristin umsiting
- Kristiligt lķv og atburšur
- Hjśnalag og familja
- Kristi tęnasta ķ himmalska halgidóminum
- Kristi afturkoma
- Deyšin og uppreisnin
- Tey tśsund įrini og endi syndarinnar
- Nżggja jųršin
Hin heilaga skriftin, Taš gamla og Taš nżggja Testamenti, er giviš viš guddómligum innblįstri gjųgnum heilagu menn Gušs, iš talašu og skrivašu, drivnir av Heilaga Andanum. Ķ orši sķnum hevur Gud giviš menni-skjum tann kunnleika ķ hendur, sum er neyšugur til menniskjunnar frelsu. Hin heilaga Skriftin er ein óreingjandi opinbering av Gušs vilja. Hon er ein ręttarsnórur fyri lķv og atburš menniskjunnar, tann góškenda opinbering av trśarspurningum og tann įlķtandi frįsųgnin um Gušs geršir ķ sųguni.
Trśgv og lęra, grein 1.
Guš er ein: Fašir, Sonur og Heilagi Andin, ein einleiki av trimum ęvigum persónum. Guš er ódeyšiligur, almįttugur, alvitandi, yvir ųllum og allastašni nęrverandi. Hann er óendaligur, menniskja fatar hann ikki, og kortini er Guš kendur gjųgnum ta opinbering hann hevur giviš um seg sjįlvan. Hann er um allar ęvir verdur at allur skapningurin tilbišur, upphevjar og tęnir honum.
Trśgv og lęra, grein 2.
Guš, hin ęvigi fašir, er skapari, uppihaldari og yvir ųllum skapninginum. Guš er ręttvķsur og heilagur, miskunnsamur og nįšigur, seinur til vreiši av óvikandi kęrleika og trśfesti. Teir eginleikar og tann mįttur, sum koma til sjóndar hjį Soninum og Heilaga Andanum, eru eisini opinberingar av Faširinum.
Trśgv og lęra, grein 3.
Guš, tann ęvigi Sonurin gjųrdist menniskjum lķkur ķ Jesusi Kristi. Viš Soninum vóršu allir lutir til, Gušs lyndi opinbera, menniskjunar frelsa gjųrd til veruleika, og viš honum skal heimurin dųmast. Sum sannur Guš frį upphavi, varš Sonurin eisini satt menniskja, menniskjaš Jesus Kristus.
Sonur Gušs varš gitin av Heilaga anda og fųddur av jomfrś Mariu. Jesus livdi og varš sum menniskja freistašur, men var til fullkomuleika eitt fyridųmi uppį Gušs ręttvķsi og kęrleika. Viš undurverkum sķnum opinberaši hann Gušs kraft og var ķ sjįlvum sęr eitt vitni um, at hann var Gušs lovaši Messias. Hann leiš og doyši sjįlvbošin į krossinum fyri okkara syndir og ķ okkara staš, varš uppreistur frį teimum deyšu og fór upp til Himmals til at tęna ķ tķ himmalska halgidóminum til taš besta fyri okkum. Hann vil koma aftur ķ dżrd fyri endaliga at loysa śt sķtt fólk og endurreisa allar lutir.
Trśgv og lęra, grein 4.
Guš, tann ęvigi Andin, var virkin saman viš Faširinum og Soninum ķ skapanini, at Guš gjųrdist menniskjaš og var viš ķ endurloysingini. Heilagi Andin gav teimum, sum skrivašu ta Heilagu Skriftina, innblįstur. Andin fylti lķv Kristusar viš kraft. Hann dregur og sannfųrir menniskja, og teimum, sum eru lżšin og taka ķmóti, endurnżggjar og broytir hann eftir Gušs mynd. Sendur av Faširinum og Soninum fyri altķš at vera hjį Gušs bųrnum, gevur hann samkomuni andaligar gįvur, gevur henni kraft til at vitna um Kristus og leišir hana til allan sannleikan, sum er opinberašur ķ Heilagu Skriftini.
Trśgv og lęra, grein 5.
Guš er skapari av ųllum lutum og hevur ķ Skriftini opinberaš ta įlķtandi frįsųgn um sķtt skaparverk. Ķ seks dagar skapaši Harrin himmalin og jųršina og alt livandi į jųršini og hvķldi tann sjeynda dagin ķ tķ fyrstu vikuni. Soleišis stovnaši Guš sabbatin sum eitt varandi minni um sķtt fullgjųrda skaparaverk. Tann fyrsti mašurin og tann fyrsta kvinnan varš skapaš ķ Gušs mynd sum krśnan į skaparaverkinum, og teimum varš giviš vald į heiminum og įbyrgdin fyri honum litin teimum til. Tį iš skaparin var at enda komin, var alt sįra gott, ein lovprķsan til Gušs ęru.
Trśgv og lęra, grein 6.
Menniskjaš varš skapaš ķ Gušs mynd sum mašur og kvinna viš persónligum eyškenni, makt og fręlsi til at hugsa og handla. Sjįlvt um tey vóršu skapaš sum fręlsar verur viš likami, sįl og anda sum ein einleiki, iš ikki bżtist sundur, eru tey bundin av Guši ķ mun til alt annaš. Tį okkara fyrstu foreldur vóru ólżšin móti Guši, noktašu tey at višurkenna, at tey vóru bundin av honum og fullu frį teirra hųga stųši undir Guši. Gušsmyndin ķ teimum varš avskeplaš, og fylgjan av tķ varš deyšin. Eftirkomarar teirra eiga lut ķ hesi falnu nįtśr, og fylgjunum av tķ. Tey verša fųdd viš veikleikum og lyndi til taš ónda. Men Guš hevur ķ Kristusi gjųrt heimin sįttan viš seg sjįlvan, og viš Anda sķnum endurgevur hann sķna mynd ķ angrandi menniskjum. Skapaši til Gušs ęru, eru tey kallaš til at elska hann og hvųnnannan og at hava umsorgan fyri at rųkja umhvųrviš.
Trśgv og lęra, grein 7.
Ųll mannaęttin er nś komin uppķ eitt veldigt strķš millum Kristus og Satan, eitt strķš, iš fevnir
um Gušs lyndi, lóg og harradųmi hansara yvir alheiminum. Hetta strķš byrjaši ķ Himlinum, tį iš ein skapaš vera, śt gjųrd viš fręlsi til at velja, ķ sjįlvupphevjan gjųrdist til Satan, mótstųšumašur Gušs, og fekk ein part av einglunum til at gera uppreistur. Hann fųrdi uppreistrarandan inn ķ henda
heim, tį hann fekk Adam og Evu at synda. Menniskjunnar synd gjųrdi, at Gušsmyndin ķ menniskjanum avskeplašist, og taš kom óskil į tann skapaša heimin, og at hann at enda varš lagdur ķ oyši av einari heimsumfatandi syndflóš. Allur skapningurin er vitni til, at hesin heimur gjųrdist leikpallur fyri tķ veldiga strķši, sum nerti viš allan heimin, hvašani Guš, sum er kęrleiki, veršur upphevjašur, forsvarašur og ręttvķsgjųrdur. Fyri at hjįlpa fólki sķnum ķ hesum kampi, sendir Kristus Heilkaga Andan og teir trśgvu einglanar til at vegleiša, verja og styrkja fólk sķtt į frelsunar vegi.
Trśgv og lęra, grein 8.
Ķ Kristusar lķvi ķ fullkomnum lżdni móti Gušs vilja, ķ hansara lķšing, deyša og uppreisn hevur Guš fingiš til vega tey einastu rįšini til bót fyri menniskjunnar syndir. Tey, sum ķ trśgv taka móti
hesum ofri, fįa ęvigt lķv. Allur skapningurin vil viš hesum tķ betri kunna fata Skaparans heilaga og óendaliga kęrleika. Hetta fullkomna offur upphevjar ręttvķsi ķ Gušs lóg og hansara nįširķka lyndi, av tķ at taš bęši dómfellur syndina og skapar śtveg fyri at fįa fyrigeving. Kristus doyši ķ okkara staš, sum bót fyri okkara syndir, ein sįttardeyša, sum umskapar okkum. Kristi uppreisn bošar sigur Gušs yvir tęr óndu maktir, og hjį teimum, sum taka ķmóti Kristusar ofri, er hon trygdin fyri teirra endaliga sigri yvir synd og deyša. Hon vįttar, at Jesus Kristus er Harrin, fyri hvųrjum hvųrt
knę skal boyggja seg ķ Himli og į jųrš.
Trśgv og lęra, grein 9.
Ķ óendaliga kęrleika og samkenslu gjųrdi Gud Kristus, sum ikki kendi til synd, til synd fyri okkum, fyri at vit kundu gerast Gušs ręttvķsi ķ honum. Leidd av Heilaga Andanum skilja vit okkara tųrv, višurkenna okkara synd, angra okkara misbrot og vķsa trśgv į Jesus sum okkara Harra og Kristus, sum umbošsmašur og fyridųmi. Henda trśgv, sum frelsan veršur tikin ķmóti viš, kemur ķgjųgnum oršsins guddómligu kraft og er ein nįšigįva frį Guši. Gjųgnum Kristus verša vit ręttvķsgjųrd, góškend sum Gušs synir og dųtur og loyst frį syndarinnar harradųmi. Gjųgnum Andan verša vit fųdd av nżggjum og gjųrd heilag (heilųg). Andin ger sinniš nżtt, skrivar Gušs
kęrleikan lóg ķ okkara hjarta og gevur okkum kraft at liva eitt heilagt lķv. Tį iš vit verša ķ honum, fįa vit part ķ guddómligari nįttśru og hava vissuna um frelsuna bęši nś og ķ dóminum.
Trśgv og lęra, grein 10.
Samkoman er tann felagskapur av trśgvandi, iš višurkennir Jesus Kristus sum Harra og Frelsara. Eins og Gušs fólk ķ Gamla Testamenti eru vit kallaši śt frį heiminum, og vit taka okkum saman fyri at tilbišja, fyri at njóta felagsskapin, fyri at fįa vegleišing ķ oršinum, fyri at halda Harrans
kvųldmįltķš, fyri at kunna tęna allari mannaęttini og fyri at kunna boša glešisbošskapin um allan
heimin. Samkoman hevur sķn myndugleika frį Kristusi - Oršiš, sum gjųrdist menniskja - og frį Tķ heilagu Skriftini, sum er taš skrivaša oršiš. Samkoman er Gušs familja. Hon er góškend av honum sum Gušs bųrn. Limir hennara liva ķ tķ nżggja sįttmįlanum. Samkoman er Kristi likam, ein felagsskapur av trśgvandi, hvųrs hųvur er Kristus sjįlvur. Samkoman er tann brśšur, sum Kristus doyši fyri, so at hann kundi halga og reinsa hana. Tį iš hann kemur aftur sum sigurharri, vil hann taka eina dżrmęta samkomu til sķn, tey trśfųstu frį ųllum tķšum, sum hann hevur keypt viš blóši sķnum uttan blett ella rukku, men heilag og lżtaleys.
Trśgv og lęra, grein 11.
Alheims samkoman eru ųll tey, sum ķ sannleika trśgva į Kristus. Ķ teim sķšstu dųgum, ein tķš vioš stórum frįfalli, vil ein loyvd halda fast viš Gušs boš og trśnna į Jesus. Henda loyvd bošar, at Gušs dómstķmi er komin, at frelsa er at fįa hjį Kristusi, og at afturkoma hansara er nęr. Henda boša ķmyndast viš teim trimum einglunum ķ Opinberingini 14. Hon fer fram samstundis viš dómsvišgeršina ķ Himlinum, og śrslitiš veršur angur, umvending og trśarbót millum menniskju į jųršini. Hvųr einstakur trśgvandi er kallašur til persónliga at taka lut ķ hesi heimsumfatandi vitnistęnastu.
Trśgv og lęra, grein 12.
Samkoman er eitt likam viš mongum limum kallaši śt frį ųllum fólkaslųgum, ęttum, tungumįlum og
fólki. Ķ Kristusi eru vit ein nżggjur skapningur. Sereyškenni av ętt, mentan, śtbśgving, tjóšskapi ella munur į hųgum og lįgum, rķkum og fįtękum, manni og kvinnu mį ikki skapa split okkara millum. Vit eru ųll lķka ķ Kristusi, sum viš einum Anda hevur bundiš okkum saman viš honum og hvųrjum
ųšrum. Vit skulu ųll tęna og lata okkum tęna uttan at gera mannamun ella viš fyrivarni. Gjųgnum opinberingina av Jesusi Kristi ķ Skriftini eru vit felags um somu trśgv og vón, og vit leggja fram tann sama vitnisburšin fyri ųllum. Hetta samanhald hevur sķn uppruna ķ tķ trķeiniga Guši, sum hevur tikiš ķmóti okkum sum bųrn sķni.
Trśgv og lęra, grein 13.
Ķ dópinum vįtta vit okkara trśgv į Jesu Kristi deyša og uppreisn og vitna, at vit eru deyš frį syndini og hava eina ętlan um at broyta okkara lķv į ein heilt nżggjan hįtt. Viš hesum višurkenna vit Kristus sum Harra og Frelsara, gerast bųrn hansara og verša upptikin sum limir ķ samkomu hansara. Dópurin er eitt tekin upp į okkara sameining viš Kristusi, okkara syndafyrigeving og okkara móttųku av Heilaga Andanum. Dópurin gongur fyri seg viš at verša sųktur undir vatn og er treytašur av vįttan av at trśgva į Kristus og prógv um syndaangur. Dópurin fer fram aftan į at ein er undirvķstur ķ tķ Heilagu Skriftini og hevur tikiš ķmóti lęru hennara.
Trśgv og lęra, grein 14.
Ķ Harrans kvųldmįltķš fįa vit lut ķ ķmyndini um Jesu likam og blóš og sżna į tann hįtt trśnna į hann, okkara Harra og Frelsara. Undir heilagu kvųldmįltķšini er Kristus nęrverandi fyri at mųta og styrkja samkomu sķna. Tį iš vit taka lut ķ kvųldmįltķšini, boša vit viš gleši Harrans deyša, til hann kemur. Okkara fyrireiking til kvųldmįltķšina mį vera sjįlvrannsókn, angur og jįttan. Jesus Kristus innsetti fótatvįttin, sum eitt vitni um eina endurnżggjaša reinsan, fyri at ķmynda góšan vilja at tęna hvųrjum ųšrum ķ eyšmjśkleika, eins og Kristus sżndi taš, og fyri at sameina hjųrtu okkara ķ kęrleika. Kvųldmįltķšartęnastan er opin fyri ųllum teim trśgvandi kristnu.
Trśgv og lęra, grein 15.
Gjųgnum hvųrja ųld gevur Guš andaligar gįvur til limirnar ķ samkomu sķni. Hesar gįvur skal hvųr
limur sęr gera nżtslu av ķ kęrleikans tęnastu ķ samkomuni og til felags besta fyri mannaęttina. Givnar viš Heilaga Andans millumgongu, hann, sum tillutar tķ einstaka liminum eftir sķnum vilja, umboša hesar gįvur ųll tey evni og tęnastur, sum samkomuni tųrvar fyri at kunna śtinna tey verk, Guš hevur litiš henni til. Sambęrt tķ Heilagu skriftini fevna hesar gįvur um trśgv, nįšigįvur at lekja, at profetera, at kunngera, at undirvķsa, at stżra, at sita um sįtt, at fremja samkenslu, ósjįlvsųkna tęnastu og nęstakęrleika til hjįlp og troyst hjį menniskjum. Nakrir limir eru kallašir av Guši og fyrireikašir av Andanum til at gera tęnastu ķ samkomuni so sum: hiršar, evangelistar, įpostlar og lęrarar. Taš er ein serligur tųrvur fyri hesum nįšigįvum, so at limirnir kunnu verša śtgjųrdir til tęnastu at byggja samkomuna upp til at vera andaliga bśnir og framelska einleika ķ trśgv og kunnleika um Guš. Tį iš limirnir gera nżtslu av hesum andaligum gįvum, sum trśfastir hśshaldarar yvir Gušs margfaldu nįši, er samkoman vard móti tķ sišspillandi įvirkan av falskari lęru. Hon veksur viš einum vųkstri, sum er frį Guši, og veršur uppbygd ķ trśgv og kęrleika.
Trśgv og lęra, grein 16.
Heilagi Andin hevur giviš samkomuni ta profetisku gįvuna. Henda gįvan er eisini tekin um samkomuna į sķšstu dųgum og er komin til sjóndar gjųgnum tęnastuna hjį Ellen G. White. Tį hon er Harrans bošberi, eru skriftir hennara ein varug og įlķtandi sannleikskelda til troyst, vegleišing,
lęru og įtalu. Tęr sżna tżšiliga, at Bķblian er taš grundarlag, sum ųll undirvķsing og upplivingar mugu samanberast viš.
Trśgv og lęra, grein 17.
Tann stóra meginreglan ķ Gušs lóg kemur til sjóndar ķ teim Tķggju Bošunum og verunleikagjųrd (śtint) ķ lķvi Kristusar. Tey siga frį Guds kęrleika, vilja og ętlan višvķkjandi menniskjunnar atburši og sķnįmillum višurskifti og eru bindandi fyri ųll menniskju til allar tķšir. Tey Tķggju Bošini eru grundarlagiš fyri sįttmįla Gušs hjį fólki sķnum og mįtistokkurin ķ Gušs dómi. Gjųgnum
verk Heilaga Andans vķsa bošini į synd og fįa okkum at kenna tųrv fyri einum frelsara. frelsan veršur givin bert av nįši og ikki av gerningum, men fruktin (įvųksturin) vķsir seg lżdni móti bošunum. Hetta lżdni mennir taš kristna lyndi og śrslitiš veršur ein kensla av friši og gleši. Lżdniš er eitt prógv um okkara kęrleika til Harran og okkara umsorgan fyri okkaramedmenniskjum. Trśarinnar lżdni prógvar, at Kristus hevur megi til at broyta menniskjunnar lķv og styrkir soleišis tann kristna vitnisburšin.
Trśgv og lęra, grein 18.
Aftan į teir seks skapanardagarnar hvķldi Skaparin tann sjeynda dagin og innsetti sabbatin. Taš fjórša bošiš ķ Gušs óbroytiligu lóg krevur, at vit halda tann sjeynda dagin heilagan, sabbatin, sum ein dag til hvķlu, tilbišjan og tęnastu i samsvar viš Kristusar lęru og taš fyridųmiš, Jesus, sum er Harri yvir sabbatinum, gav okkum. Sabbaturin er ein dagur, sum vit skulu vera ķ lukkuligum samfelagi viš Guši og hvųrjum ųšrum. Hann er eitt tekin um okkara endurloysing ķ Kristusi, eitt tekin um okkara heilaggering, ein kunngerš um okkara trśfesti og ein forsmakkur upp į okkara ęvigu framtķš ķ Gušs rķki. Sabbaturin er Gušs įframhaldandi tekin um hansara ęviga sįttmįla ķmillum hann og fólk hansara. Tį iš vit viš gleši eygleiša hesar heilagu tķmar frį kvųldi til kvųlds, frį sólsetur til sólseturs, minnast vit taš, sum Guš gjųrdi ķ skapanini og ķ endurloysingini.
Trśgv og lęra, grein 19.
Vit eru hśshaldarar Gušs. Frį honum hava vit fingiš um hendur tķš, hųvi, evni, ognir og signingar av jųršini og rķkidųmi hennara. Hann hevur giviš okkum įbyrgd višvķkjandi tķ rętta brśki av ųllum hesum. Vit višurkenna Gušs ognarrętt viš at vera trśfųst ķ tęnastu hansara og hjį okkara medmenniskjum viš at geva tķggjund og offurgįvur til hansara til bošan av glešibošskapinum og til samkomunnar undirhald og vųkstur. Kristin fyrisiting er ein framķhjįręttur, sum Guš hevur giviš fyri at uppala okkum ķ kęrleika til at sigra yvir sjįlvgóšsku og havisjśku. Hśshaldarin glešir seg um tęr signingar, sum onnur fįa, av tķ at hann var trśfastur.
Trśgv og lęra, grein 20.
Vit eru kallaš til at vera eitt gušsóttandi fólk, sum hugsa, kenna og handla ķ samljóš viš tęr himmalsku grundreglur. Fyri at Andin kann endurskapa mynd Harrans ķ okkum, fįast vit bert viš slķkt, sum kann skapa reinleika, góša heilsu og gleši, so vit koma at lķkjast Kristusi. Hetta merkir at okkara stuttleiki og okkara undirhald eiga at svara til ta hęgstu fyrimynd fyri kristiliga sišalęru. Samtķšis, sum vit višurkenna mentunarligar munir, eigur okkara klędnadrakt
at vera einfųld, sišilig og snotilig, sum taš sųmir seg hjį teimum, hvųrs sanni vakurleiki ikki stendur ķ śtvortis skartgripum, men av einum mildum stillum anda sum eitt óforgeingiligt prżši. Taš merkir eisini, at vit į ein skilagóšan hįtt skulu rųkja okkara likam, av tķ at taš er eitt tempul hjį Heilaga Andanum. Umframt at hugsa um hóskandi rųrslu og hvķlu eiga vit at velja tann hollasta mųguliga kostin og halda okkum frį óreinari fųši, so sum Tann Heilaga Skriftin lęrir okkum. Tį rśsandi drykkir, tubbak og įbyrgdarleys nżtsla av heilivįgi og rśseitri er skašilig fyri likam okkara, eiga vit at halda okkum frį hesum. Ķ stašin eiga vit at halda okkum til alt, sum fęr okkara hugsan og okkara likam inn undir lżdni móti Kristusi, iš ynskir, at vit skulu vera frķsk, glaš og hava taš gott bęši til likam og sįlar.
Trśgv og lęra, grein 21.
Hjśnarbandiš varš stovnaš av Guši ķ Eden og vįttaš av Jesusi sum eitt samband fyri lķviš millum ein mann og eina kvinnu ķ einum kęrleikans felagsskapi. Hjį tķ kristna er hjśnarbandslyftiš giviš bęši Guši og hjśnafelaganum, og hjśnarbandiš eigur bert at vera ķmillum persónar viš somu trśgv. Kęrleiki móti hvųrjum ųšrum, ęra, viršing og įbyrgdarkensla geva grundarlagiš fyri hesum felagsskapi, sum eigur at endurspegla kęrleikan, samanhaldiš og taš varandi sambandiš millum Kristus og samkomu hansara. Višvķkjandi hjśnarbandsskilna var taš Jesu lęra, at tann, sum letur seg skilja frį hjśnafelaganum undantikiš fyri sišloysi, og giftir seg viš einum ųšrum, drķvur hor. Hóast
umstųšurnar ķ summum familjum kanska ikki svara til fyrimyndina kunnu hjśnafelagar, sum eru hvųr ųšrum trśgv ķ Kristusi nįa kęrleikans einleika viš Andans leišslu og hjįlp frį samkomuni. Gud vęlsignar familjuna, og ętlan hansara er at limir hennara skulu hįlpa hvųrjum ųšrum fram móti fullkomnum bśnaskapi. Foreldrini skulu uppala bųrn sķni til at elska og atlżša Harran. Viš oršum og fyridųmi skulu tey lęra, at Kristus er kęrleiksfullur, men at hann krevur skil, og at hann viš kęrleiksfullum og varisligari umsorgan ynskir, at tey skulu vera limir av likami Krists og familju Gušs. Eitt stųšugt sterkari samanhald ķ familjuni er eitt av eyškennunum hjį samkomu Gušs į sķšstu dųgum.
Trśgv og lęra, grein 22.
Ķ Himlinum er ein halgidómur, taš sanna tabernakliš, sum Harrin hevur reist og ikki eitt menniskja. Ķ hesum halgidómi ger Kristus tęnastu fyri okkum og ger endurloysingina, sum hann einaferš fyri ųll vann viš bótofri sķnum į krossinum atkomandi fyri teim trśgvandi. Kristus varš vķgdur sum okkara stóri hųvušsprestur og byrjaši tęnastu sķna sum millumgongumašur viš himmalferš sķni. Ķ 1844, ķ endanum į tķšarbilinum upp į 2300 kvųld og mornar, byrjaši Kristus taš nęsta og seinasta skeišiš av sįttargeršini. Taš er ein rannsakandi dómsvišgerš, sum er ein partur av tķ endaligu burturrudding av allari synd, ķmyndaš viš reinsanini av tķ gamla hebraiska halgidóminum tann stóra sįttardagin. Ķ hesi fyrimyndarligu tęnastu varš halgidómurin reinsašur viš blóšinum av offurdżrinum, men teir himmalsku lutirnir verša reinsašir viš tķ fullkomna ofrinum, Jesu blóši. Tann rannsakandi dómsvišgeršin opinberar fyri teim himmalsku verunum, hvųr av teim deyšu eru sovnaši
burtur ķ trśnni į Kristus og tķ ķ honum eru verd at fįa lut ķ tķ fyrstu uppreisnini. Hon opinberar
eisini, hvųr millum tey livandi, sum liva eitt lķv viš Kristusi, halda fast viš Gušs boš og trśnna į Jesus og ķ honum eru tilreišar at verša burturrykt til Gušs ęviga rķki. Henda dómsvišgerš stašfestir, at Gud er ręttvķsur, tķ hann frelsir tey, sum trśgva į Jesus. Dómsvišgeršin vįttar, at tey, sum hava veriš trśfųst móti Gudi, skulu fįa rķkiš. Endin į hesi tęnastu Krists vil visa endan
į nįšitķšini įšrenn Kristi afturkomu.
Trśgv og lęra, grein 23.
Kristi afturkoma er samkomunnar sęla vón, hęddin ķ glešibošskapinum. Afturkoma Frelsarans veršur bókstavilig, persónlig, sjónlig og heimsumfatandi. Tį iš hann kemur aftur, vilja tey ręttvķsu deyšu rķsa upp og saman viš teimum ręttvķsu livandi verša tey dżrmett og tikin til Himmalin, mešan tey óręttvķsu mugu doyggja. Tann nęstan fullkomna uppfylling av profetiunum um tęr sķšstu tķširnar vķsir, at Kristi afturkoma er nęr. Tann neyva tķšin fyri hesi hending er ikki opinberaš, og tķ verša vit įvaraši um altķš at vera tilreišar.
Trśgv og lęra, grein 24.
Lųn syndarinnar er deyšin, men Gud, sum einsamallur er ódeyšiligur, gevur sķnum endurloystu ęvigt lķv. Til tann dagin er deyšin ein ótilvitandi stųša hjį ųllum menniskjum. Tį Kristus, sum er lķv okkara, kemur til sjóndar, vilja tey upprisnu ręttvķsu og tey livandi ręttvķsu verša dżrmett og burturrykt fyri at mųta Harra sķnum. Hin onnur uppreisnin, uppreisn teirra óręttvķsu, veršur tśsund įr seinni.
Trśgv og lęra, grein 25.
Ķmillum taš fyrstu og nęstu uppreisnina er Kristus og tey heilagu saman ķ Himlinum ķ tśsund įr. Ķ
hesum tķšarskeišinum verša tey ógudiligu deyšu dųmd. Jųršin er oyšin og tóm, har eru eingin livandi menniskjaligir ķbśgvar, bert Satan og einglar hansara. Ķ endanum av teim tśsund įrunum kemur Kristus viš teimum heilagu og tķ heilaga staši nišur frį Himlinum į jųršina. Tį verša tey óręttvķsu
deyšu reist upp og saman viš Satan og hansara einglum kringseta tey stašin, men eldur frį Gudi vil oyša tey og reinsa jųršina. Alheimurin veršur į henda hįtt frķašur fyri synd og syndarar um allar tķšir.
Trśgv og lęra, grein 26.
Į tķ nżggju jųršini, har ręttvķsi bżr, vil Guš skapa eitt ęvigt heim til tey endurloystu ķ fullkomnum umhvųrvi, har tey skulu ognast ęvigt lķv, kęrleika, sęlu ķ nęrveru hans, og har tey
stųšugt skulu móttaka undirvķsing hansra. Gud sjįlvur skal bśgva hjį fólki sķnum, og lķšingar og deyšin eru horvin. Taš stóra strķšiš er at enda komiš, og syndin er ikki til longur. Alt, frį tķ livandi til taš lķvleysa, vįtta, at Gud er kęrleiki, og at hann skal rįša um allar ęvir. Amen.
Trśgv og lęra, grein 27. |
